است كه حق سبحانه و تعالى بيان مىكند ضلال شما را كه از شأن شما هست كه مرتكب آن شويد اگر با طباع خود باز گذاشته شويد اين بيان به جهت آن است كه تا محترز شويد از آن و خلاف آن را تحرى نمائيد * ( وَاللَّه بِكُلِّ شَيْءٍ ) * و خداى بر همهء چيزها از مصالح عباد در محيا و ممات * ( عَلِيمٌ ) * دانا است آورده‌اند كه چون اين آيه نازل شد جابر رضى اللَّه عنه فرمود ( انزلت هذه الاية فى ) اين آيه در شان من نازل شده و از قتاده مرويست كه صحابه را اهتمام تام بود در بيان كيفيت ميراث كلاله حق تعالى اين آيه فرو فرستاد از جابر رضى اللَّه عنه روايت است كه نزول اين آيه در مدينه بوده و ابن سيرين گفته كه نزول آن در سفرى بود كه در آن سفر حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله با اصحاب بود و اين آيه را آية الصيف ميگويند زيرا كه حق سبحانه و تعالى دو آيه را در باب كلاله انزال فرموده يكى در شتاء و آن در اول سوره مذكور شده و يكى در صيف و آن اين آيه است و از ابن خطاب روايت است كه گفت ميراث كلاله را از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم پرسيدم فرمود يكفيك او يجزيك آية الصيف يعنى اين آية صيف ترا كافى است يا فرمود كه اين آيه ترا مجزيست . سورة المائدة مدنى است از قول ابن عباس و مجاهد و نزد جعفر بن مبشر و شعبى مدنى است مگر آيهء الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ كه نزول آن در حجة الوداع بوده وقتى كه آن حضرت بر بالاى راحله بود و عدد آيات آن صد و بيست است نزد كوفى و صد و بيست و سه است بعدد بصرى و صد و بيست و دو نزد غير ايشان و خلاف در سه آيه است بالعقود و يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ كوفى است * ( فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ ) * بصرى ابى ابن كعب از سيد عالم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم روايت كرده كه هر كه سورة المائدة قرائت فرمايد حق سبحانه و تعالى او را بعدد هر يهودى و نصرانى كه در دار دنيا نفس كشيده ده حسنه بنويسد و ده سيئه محو كند و ده درجه رفع نمايد و عياشى باسناد خود از عيسى بن عبد اللَّه از پدر خود از جد خود از امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه روايت كرده كه آن حضرت عليه السّلام فرمود كه آيات و سور قرآن بعضى ناسخ بعضى ديگر است و امر حضرت رسالت صلَّى اللَّه عليه و آله به آخرين آيه قرار و دوام ميپذيرفت و آخر سورهء كه به آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله نازل شد سورة المائدة بود و آن ناسخ ما قبل خود است و هيچ آيتى ناسخ آن نشده و نزول آن در وقتى بود كه آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله بر بغلهء شهبا سوار بود در آن حال وحى آن حضرت را ثقيل ساخت تا بحيثيتى كه بغله از رفتار باز ايستاده نزديك به آن رسيد كه شكم او بر زمين رسد از غايت گرانى و آن